Mijn Adoptiehond

Introductie

Geschreven op: 28-11-2016

Ze stinken, zijn angstig, moe na de lange reis, moeten uiterst voorzichtig benaderd worden en tonen vluchtgedrag. Zorg ervoor dat je twee hondenriemen hebt om ze dubbel aan te lijnen, zodat ze niet gemakkelijk weg kunnen rennen. Dat was de aankondiging van de komst van onze adoptiehond Alfie. Niet helemaal wat ik me erbij had voorgesteld, maar wie ‘A’ zegt, moet ook ‘B’ zeggen…

Mijn naam is Joke en ik wilde altijd al graag een hond. Een maatje waar je iedere dag mee kunt wandelen, spelen en die vrolijk kwispelend op je staat te wachten als je thuiskomt. Ook mijn zoon zag dit helemaal zitten. Manlief stond wat afstandelijker tegenover het idee, maar na een poosje gaf hij - aarzelend - toe. De speurtocht kon beginnen!

Dagenlang zochten we websites af van asiels, maar daar troffen we geen hond aan die paste binnen onze huissituatie. Het dier zou regelmatig alleen moeten zijn, want we werkten alle drie. Dat bleek geen van de hondjes goed te kunnen. Na een lange zoektocht werden we gewezen op Alfie, een reu die in een asiel in Roemenië zat. Foto’s op Facebook toonden een prachtige hond met een hele lieve blik in de ogen. Een bastaard, die voordat hij in het asiel werd opgenomen, een zwervend bestaan had geleid. Verder wist men niets van hem. Niet of hij alleen kon zijn, niet of hij zindelijk was, niet of hij waakzaam was. Met name dat laatste zou, na een inbraak bij onze buren, welkom zijn. Iets in de blik van Alfie bleef mij en mijn zoon aantrekken. Nou ja, aantrekken? Noem het maar ‘liefde op het eerste gezicht’.

Ons besluit was genomen: Alfie zou onze nieuwe huisgenoot worden.

Het avontuur kon beginnen!

Introductie

Bent u benieuwd naar onze keuze voor het adopteren van een hond?
Lees dan de introductie!

Introductie