Mijn Adoptiehond

Inkopen doen voor Alfie

Geschreven op: 15-02-2016

Op Facebook zagen we de oproep voor plaatsing van Alfie, een zwerfhond uit een asiel in Roemenië. De bijgesloten foto van Alfie in een oude badkuip deed ons smelten… We meldden dat wij het graag met Alfie wilden proberen.

Na ons besluit om Alfie te adopteren volgden enthousiaste reacties op Facebook. Alfie werd aangeboden door de Stichting Dutch for Strays. Zij zorgen voor het transport van honden uit Roemenië naar Nederland en voor de benodigde papieren, inentingen en dergelijke. Iemand van de Stichting nam contact met ons op om kennis te maken en een huisbezoek af te leggen. Men wil ervan verzekerd zijn dat de honden op een goede plek terecht komen en niet misbruikt worden door fokkers of handel. De contactpersoon maakte een afspraak en wij bogen ons alvast over een lijst met benodigdheden. Het is niet juist om een vergelijking te maken met het inrichten van een babykamer, maar het gevoel van verwachting was groot! We vroegen foto’s op van het kleine vriendje, dat we over drie weken al konden verwachten met het transport van ‘John Stray Transport & Training’. Al snel ontvingen we de eerste foto van Alfie waar hij bijna volledig op staat. Een lieve blik en grappige oortjes…

Een week later gingen manlief en ik naar de plaatselijke dierenwinkel.

Dit is wat we allemaal aanschaften voor Alfie:

  • Een kussen
  • Speeltjes
  • Bench
  • Riem en halsband
  • Poepzakjes
  • Wormenkuur
  • Anti vlooien- en tekenmiddel
  • Een borstel
  • Voer
  • Hondenkoekjes
  • Dentasticks
  • Een kleedje voor in de bench
  • Een voer- en drinkbak
  • Hondenshampoo.

De eigenaar van de winkel was zeer behulpzaam. Begrijpelijk, want we waren nieuwe klanten die niet op een cent keken als het gaat om de verzorging van ons nieuwe vriendje. Zo’n kleine driehonderd euro lichter verlieten we dan ook de winkel. De eigenaar van de dierenwinkel gaf ons het kleedje voor in de bench cadeau. Lief! Thuis gingen we in discussie over de plek van het kussen, de bench en de voer- en drinkbak. Het kussen leek wat groot uit te vallen, maar we wisten ook niet precies hoe groot Alfie zou zijn. Moeilijk in te schatten van een foto. Het kussen kreeg een redelijk centrale plek in de huiskamer. Tenslotte wilden we wel genieten van Alfies aanwezigheid. Ik kon het me al helemaal voorstellen: wij op de bank, Alfie slapend op zijn kussen omringd door zijn speeltjes of lekker kauwend op een bot. Vrolijk kwispelend opspringend als we met hem wilden wandelen…

Vol spanning telden zoonlief en ik de dagen af. De heer des huizes bekeek het allemaal nog met enige argwaan. Hij is nooit met een hond opgegroeid en moest erg aan het idee wennen.

Maar eerst kregen we nog bezoek van de dame van de Stichting. Ik hoopte maar dat alles goed zou zijn. Het bezoek was ook bedoeld om vragen te stellen en die had ik dan ook…

Introductie

Bent u benieuwd naar onze keuze voor het adopteren van een hond?
Lees dan de introductie!

Introductie